Ik schrik steeds weer van de institutionele angst voor verandering. Veel te vaak als er iets veranderen moet zijn het de argumenten ‘tegen’ die de aandacht krijgen. En helaas al te vaak niet op inhoud, maar op proces, procedure of onzekerheid van de uitkomst. Zo ook weer bij de invoering van de Wet Zorg en Dwang. Jarenlang is hierover gedebatteerd en eindelijk wordt hij dan ingevoerd. En nu het eenmaal zover is komt de angst…..kunnen we het wel…..gaat het wel lukken? Ieder instituut telt z’n knopen en blijkbaar is te vaak de constatering dat er nog wat knopen ontbreken. De laatste knoop zegt ‘nee’. Weet u wat de oplossing daarvan is?

Als u met ‘ja’ begon te tellen en u komt op ‘nee’ uit……begin dan eens met ‘nee’ te tellen, dan komt u op ‘ja’ uit!

https://www.linkedin.com/feed/update/urn:li:activity:6536524837781807104

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *